Ο Rous μιλάει στην δημοσιογράφο Δήμητρα Κούτρα
Ένας φίλος από τα παλιά ο Rous μιλάει στην δημοσιογράφο Δήμητρα Κούτρα για την ζωή του την συναυλία που θα δώσει στο Κηποθέατρο Παπάγου και την πορεία του φέτος τον χειμώνα.
Απολαύστε τον
1: Ένα βράδυ φθινοπώρου, στο Κηποθέατρο.
Ποια τραγούδια σας θα ακούσει το κοινό;
Τραγούδια απο τις δύο προσωπικές μου δουλειές, από συνεργασίες που έχουν γίνει, καθώς και τραγούδια που αγάπησα πολύ με το πέρασμα των χρόνων.
2: Τι πιστεύετε ότι είναι πιο σημαντικό σε μια συναυλία; ποιο δηλαδή είναι εκείνο το χαρακτηριστικό που θα σας κάνει να πείτε ότι” άξιζε απόψε”….
Να αισθάνεσαι πως έδωσες ό,τι είχες, και ότι “πέρασες” κάτω από τη σκηνή στο 100%. Είναι όμορφο να αισθάνεσαι οτι ο θεατής είναι συνδεδεμένος μαζί σου διαδραστικά.
3: Έχοντας γνωρίσει πολύ γρήγορα την αποδοχή και την επιτυχία πόσο ψηλά έχετε βάλει τον πήχυ και ποιο είναι αυτό για το οποίο αγωνιάτε στην επόμενη δουλειά σας;
Τίποτα δεν έρχεται χωρίς δουλειά, προσήλωση και πίστη. Όσο ψηλά ή όσο ρεαλιστικά κι αν θέτεις τους στόχους σου.
Ακόμα και στην περίπτωση τη δική μου για παράδειγμα, που ο κόσμος με άκουσε απο το πρώτο κιόλας τραγούδι, συνειδητοποιείς ότι και στη συνέχεια χρειάζεται πολλή δουλειά, διάβασμα, συγκέντρωση και να συνεχίσεις με την ίδια ανησυχία.
Θέλω πολύ να σας πω ότι τον πήχυ δεν τον βλέπω, όχι επειδή δεν υπάρχει ή επειδή δεν τον έχω ορίσει.
Αλλά επειδή αίσθάνομαι πάντα οτι κυνηγάω να φτάσω σε κάτι που πιθανόν να είναι τόσο κοντά, όσο και μακριά. Μια αναζήτηση είναι. Βήμα βήμα, τραγούδι το τραγούδι, μέρα τη μέρα. Και αυτό το “βήμα βήμα”, ανθρώπινα, σου δίνει μεγάλη ικανοποίηση.
4: Ποιο είδος τραγουδιού εκπροσωπείτε ακριβώς; πως θα το χαρακτηρίζατε;
Τα μουσικά είδη έχουν μια γενικότητα που πολλές φορές είναι αποπροσανατολιστική. Είμαι Colour Rock, επηρεασμένος βαθιά από τον καιρό μας και τους καλλιτέχνες του.
5: Πιστεύετε ότι το κοινό είναι έτοιμο για νέα πιο σύγχρονα και εναλλακτικά ακούσματα ή παραμένουμε στα …ίδια;
Το κοινό πάντα είναι έτοιμο να δεχτεί ή να απορρίψει. Το ερώτημα είναι αν είναι οι νέοι καλλιτέχνες, τραγουδοποιοί, στιχουργοί, μουσικοί, είναι έτοιμοι να δημιουργήσουν πραγματικά νέα ακούσματα.
Παρατηρώ ότι υπάρχει περισσότερο προσπάθεια να αναπαραχθεί εκ νέου, κάτι ήδη δοκιμασμένο παρά κάτι ξεκάθαρα διαφορετικό. Εχεις την αίσθηση ότι, στην εποχή μας προσπαθούμε να κάνουμε περισσότερο τους “συνεχιστές” του ενός ή του άλλου, παρά κάτι νέο. Νέα παιδιά με ταλέντο, το αφήνουν στην άκρη και γλείφουν απο το πρωϊ μεχρι το βράδυ για να προσεχτούν, για να υπάρχουν στην επικαιρότητα. Μιλάμε για πολύ σάλιο που εκκρίνεται απο τον φόβο της μη αποδοχής. Είναι ελάχιστες οι εξαιρέσεις. Το κοινό τι να κάνει;
6: Πού θα σας βρούμε τον φετινό χειμώνα;
Μέχρι το νέο έτος θα είμαι στο στούντιο ετοιμάζοντας τον τρίτο προσωπικό μου δίσκο.
